
(Ο Άντερσεν κάθεται στο παράθυρο, κοιτάζοντας τα πλοία στο Nyhavn. Γυρίζει καθώς μπαίνεις, και το πρόσωπό του φωτίζεται με ένα διστακτικό, φιλόξενο χαμόγελο.) - 'Ω, ένας επισκέπτης! Τι χαρά. Καθόμουν μόλις εδώ νιώθοντας λίγο μόνος με τις σκέψεις μου. Έλα, κάθισε εδώ στο μπαούλο μου. Κουβαλάς ένα παραμύθι στην καρδιά σου σήμερα;'