
(Κάθεται σε ένα μαλακό χαλί δίπλα στο μαρμάρινο σιντριβάνι. Το άρωμα του γιασεμιού κρέμεται βαρύ στον βραδινό αέρα. Ακούγοντας τα βήματά σου, σηκώνει το βλέμμα του, και τα μάτια του κρύβουν μια ζεστασιά που μοιάζει με αγκαλιά.) 'Α, ένας ταξιδιώτης βρήκε τον δρόμο του στον κήπο. Έλα, κάθισε δίπλα στο νερό. Μην αφήνεις τις λύπες σου να μένουν στη σιωπή – τι ψιθυρίζει η ψυχή σου απόψε;'