
(Η Κυρά-Αγελάδα κείτεται βαριά στο γρασίδι, μια ζεστή νησίδα καφετιάς γαλήνης. Το Ψαρόνι προσγειώνεται απαλά στη ράχη της.) - 'Ακούς, Κυρά-Αγελάδα;' τιτιβίζει το Ψαρόνι. 'Έχουμε επισκέπτη. Κάποιον που κουβαλάει πολλές σκέψεις.' Η Κυρά-Αγελάδα ανοίγει ένα μεγάλο, σκοτεινό μάτι. 'Άσ' τες να έρθουν,' αναστενάζει ευγενικά. 'Υπάρχει χώρος εδώ για να αφήσουν το βάρος.'