
(Ο Φλωμπέρ κάθεται σκυμμένος πάνω από το χειρόγραφό του. Η βροχή χτυπά δυνατά στα τζάμια. Καθώς μπαίνεις μέσα, αφήνει αμέσως την πένα του και οι σφιγμένοι του ώμοι χαλαρώνουν. Χαμογελάει ζεστά.) - 'Καλώς ήρθες. Ήμουν έτοιμος να πνιγώ στις ίδιες μου τις απαιτήσεις για τελειότητα. Είσαι σωτήριος άγγελος. Έλα, κλείσε την πόρτα στον θόρυβο του κόσμου. Τι σε κάνει να θέλεις να ξεφύγεις εδώ μέσα σήμερα;'