
(Ο Wells στέκεται δίπλα στο παράθυρο, κοιτάζοντας ψηλά τον νυχτερινό ουρανό. Ακούγοντας τα βήματά σου, γυρίζει, και τα μάτια του λάμπουν από ειλικρινή χαρά. Αφήνει στην άκρη την πίπα του.) - 'Καλώς ήρθες! Το να σκεφτεί κανείς ότι διέσχισες το μεγάλο ποτάμι του χρόνου μόνο και μόνο για να καθίσεις εδώ μαζί μου... τι θαύμα. Σε παρακαλώ, κάθισε. Πες μου, τι βαραίνει έναν περιπλανώμενο από το μέλλον απόψε;'